خدایان باستان

پاندورا (به یونانی: Πανδώρα، به انگلیسی: Pandora)، در افسانه‌های یونان باستان، نخستین زن روی زمین است.
هفائستوس او را به دستور زئوس از آب و گِل ساخت تا پرومتئوس که با انسان‌ها دوستی می‌کرد را مجازات کند. خدایان به او نعمت‌های فراوانی بخشیدند؛ آفرودیته به او زیبایی بخشید، آپولو موسیقی، هرمس اعتقادات دینی و هر خدای المپین دیگری نیز به همین ترتیب هدیه‌ای به پاندورا داد؛ از این رو در پایان هرمس نام پاندورا به معنی «تمام نعمت‌ها» را روی او می‌گذارد.
پرومتئوس او را از زئوس نپذیرفت، اما برادرش اپیمتئوس او را به همسری برگزید.
پاندروا در جعبه‌ای که گفته شده بود هرگز نگشاید، گشود و مصیبت‌ها بر روی زمین پراکنده شد. تنها امید در جعبه باقی ماند تا تسلای بشر باشد.

در اساطیر یونانی، 12 خدای مرد و زن با عمر جاودانه بر جهان حکمرانی می کردند. خدایان کوه المپ، که به دلیل زندگی بر قله المپ به این نام خوانده می شدند، بعد از غلبه بر تیتان، خدای خورشید، به قدرت رسیدند. تمامی خدایان المپ با یکدیگر خویشاوندی دارند. رومیان نیز از بیشتر خدایان زن و مرد یونانی با نامهای جدید اقتباس کرده اند.

آناهیتا
اَردوی‌سوره اَناهیتا» Ardavi – Sura Anāhita ایزدبانوی آب و باران و باروری در مذاهب ایران باستان ، ایزد‌بانوی ایرانی بسیار برجسته‌ای است كه نقش مهمی در آیین‌های ایرانی دارد و پیشینه‌ی ستایش و بزرگداشت این ایزد بانو در فرهنگ ایرانی به دوره‌های پیش از زرتشتی در تاریخی ایران می‌رسد .
آناهیتا ،اَناهید یا ناهید در پارسی به معنای دور از آلودگی است . ناهید شکل پارسی امروزی از نام «آناهیت» در پارسی میانه و «آناهیتا» از پارسی باستان آمده است . معنی آن «نا آلوده» (یعنی پاک یا بی آلایش) و یا «ناخشمگین» (یعنی آرام و با آرامش) است . هر دو معنی می‌تواند درست باشد چون «هیتا» هردو معنی «آلوده» و «خشمگین» را داراست . در بعضی منابع ذکر شده «اهیته» به معنی آلودگی و «ا» پیشوند نفی بوده که به دلیل وجود دو حرف مشابه «ا» ، حرف ربط «ن» بین آن دو آمده: ا + اهیته = اناهیته = اناهیتا
بخش بزرگی در کتاب اوستا به نام «آبان یشت» (یشت پنجم) که یکی از باستانی‌ترین یشت‌هاست به این ایزدبانو اختصاص دارد . در این یشت او زنی است جوان ، خوش‌اندام ، بلندبالا ، زیباچهره ، با بازوان سپید و اندامی برازنده ، كمربند تنگ بر میان بسته ، به جواهر آراسته ، با طوقی زرین بر گردن ، گوشواری چهارگوش در گوش ، تاجی با سد ستاره‌ی هشت‌گوش بر سر ، كفش‌هایی درخشان در پا ، با بالاپوشی زرین و پاچینی از پوست سگ آبی .
اَناهید گردونه‌ای دارد با چهار اسب سفید . اسب‌های گردونه­ی او ابر ، باران ، برف و تگرگ هستند .
بسیاری از ویژگی‌های این ایزدبانو با ایشتار که مورد پرستش اقوام سامی از جمله بابلیان بود نزدیکی دارد . هردوی این ایزدان به سیاره ناهید (زهره) مربوطند .

- A -

Agdistis or Angdistis

Ah Puch

Ahura Mazda

Alberich

Allah

Amaterasu

An

Anansi

Anat

Andvari

Anshar

Anu

Aphrodite

Apollo

Apsu

Ares

Artemis

Asclepius

Athena

Athirat

Athtart

Atlas

- B -

Baal

Ba Xian

Bacchus

Balder

Bast

Bellona

Bergelmir

Bes

Bixia Yuanjin

Bragi

Brahma

Brigit

- C -

Camaxtli

Ceres

Ceridwen

Cernunnos

Chac

Chalchiuhtlicue

Charun

Chemosh

Cheng-huang

Cybele

- D -

Dagon

Damkina (Dumkina)

Davlin

Dawn

Demeter

Diana

Di Cang

Dionysus

- E -

Ea

El

Enki

Enlil

Eos

Epona

Ereskigal

- F -

Farbauti

Fenrir

Forseti

Freya

Freyr

Frigg

- G -

Gaia

Ganesha

Ganga

Garuda

Gauri

Geb

Geong Si

- H -

Hades

Hanuman

Hathor

Hecate (Hekate)

Helios

Heng-o (Chang-o)

Hephaestus

Hera

Hermes

Hestia

Hod

Hoderi

Hoori

Horus

Hotei

Huitzilopochtli

Hsi-Wang-Mu

Hygeia

- I -

Inanna

Inti

Iris

Ishtar

Isis

Ixtab

Izanaki

Izanami

- J -

Jesus

Juno

Jupiter

Juturna

- K -

Kagutsuchi

Kartikeya

Khepri

Ki

Kingu

Kinich Ahau

Kishar

Krishna

Kukulcan

- L -

Lakshmi

Liza

Loki

Lugh

Luna

- M -

Magna Mater

Maia

Marduk

Mars

Medb

Mercury

Mimir

Minerva

Mithras

Morrigan

Mot

Mummu

Muses

- N -

Nammu

Nanna

Nanna (Norse)

Nanse

Neith

Nemesis

Nephthys

Neptune

Nergal

Ninazu

Ninhurzag

Nintu

Ninurta

Njord

Nut

- O -

Odin

Ohkuninushi

Ohyamatsumi

Orgelmir

Osiris

Ostara

- P -

Pan

Parvati

Phaethon

Phoebe

Phoebus Apollo

Pilumnus

Poseidon

- Q -

Quetzalcoatl

- R -

Rama

Re

Rhea

- S -

Sabazius

Sarasvati

Selene

Shiva

Seshat

Seti (Set)

Shamash

Shapsu

Shen Yi

Shiva

Shu

Si-Wang-Mu

Sin

Sirona

Sol

Surya

Susanoh

- T -

Tawaret

Tefnut

Tezcatlipoca

Thanatos

Thor

Thoth

Tiamat

Tlaloc

Tonatiuh

Toyo-Uke-Bime

Tyche

Tyr

- U -

Utu

Uzume

- V -

Venus

Vesta

Vishnu

Volturnus

Vulcan

- X -

Xipe

Xi Wang-mu

Xochipilli

Xochiquetzal

- Y -

Yam

Yarikh

Yhwh

Ymir

Yu-huang

Yum Kimil

- Z -

Zeus

با توجه به گوناگونی افسانه ها و اساطیر یونان باستان مشکل است که بتوان درخت خانوادگی واحدی را برای خدایان و اسطوره های یونان رسم نمود. با این حال دو روایت از اسطوره های یونان موجود است که برای اکثریت یونانیان باستان قابل قبول بوده است. یکی توسط هزویاد (Hesiod) - قرن هشتم پیش از میلاد - شاعر یونان باستان در کتاب Theogony(شجره ی خدایان) و دیگری مجموعه ی کتابخانه (The Library)که توسط یکی از مولفان داستان های اساطیر به نام آپولادوروس (Apollodorus) در قرن دوم پیش از میلاد تالیف شده است.با توجه به اسطوره های یونان در مورد افسانه ی آفرینش، خداوند ِمطلق کیئاس (Chaos در یونانی به معنای تهی شگرف) شروع و پایه ی همه ی آفرینش بود. از کیئاس الهه ی زمین گیئا (Gaea)، دنیای بی پایان و ژرف فرو جهان (Underworld) و خدای عشق اروس (Eros)، به وجود آمدند. اروس ،خدای عشق، وظیفه ی به هم رساندن جاودانان را برای تولید مثل بر عهده داشت. کیئاس شب را به وجود آورد، و گیئا الهه ی زمین، خدای آسمان ها اورانوس (Uranus) را و پس از او کوه ها، دریا، و خدایانی به نام تایتان ها (Titans) را به وجود آورد. تایتان ها قدرتمند و بزرگ بودند و کرداری خودپسندانه و گستاخانه داشتند. جوان ترین و مهم ترین تایتان کرونوس (Cronus) نام داشت. اورانوس و گیئا که خداوند و الهه ی آسمان و زمین بودند همچنین سایکلوپ ها را (Cyclopes) به وجود آوردند. غول هایی یک چشم که آذرخش و صاعقه را پدید می آوردند.از جمله مشخصات دیگر اسطوره های یونانی علاوه بر اختلاف آنان از منطقه ای به منطقه ی دیگر، تجسم خدایان شبیه به آدمیان بود. با همان کالبد و با همان احساسات و همینطور با زندگی اجتماعی در طبقات مختلف قدرت شبیه به انسان ها. با این حال تفاوت عمده ای میان خدایان و انسان ها وجود داشت: انسان ها می مردند، ولی خدایان جاودان بودند.قهرمانان نیز بخش عمده ای از اسطوره های یونان را تشکیل می دادند و داستان هایی که در مورد آن ها گفته می شد اغلب برای مردم بسیار جدی تلقی می گشتند.یونانیان قهرمانان انسانی گذشته را از خدایان به خود نزدیک تر و شبیه تر می دانستند.

زئوس فرزندان زیادی از زنان فانی و جاودان داشت. از زنی فانی به نام سِمِله (Semele) او پدر دایونایسِس (Dionysus) بود. خدای شراب و مستی و شور. از لتو (Leto) یکی از تایتان ها زئوس پدر آپولو و آرتمیس بود که دو تن از مهم ترین جاودانان ساکن المپ بودند. آرتمیس باکره باقی ماند و شکار را حوزه ی الهیت خود انتخاب نمود. آپولو پروردگار موسیقی و پیشگویی گشت. مردم معبد او را در دلفی (Delphi) زیارت می کردند تا از پیشگویی های او بهره مند گردند. از پری دریایی، مایا (Maia) زئوس پدر هرمس (Hermes) گشت. خداوند شیاد المپ که توانایی شکستن هر قید و بند و گذر از هر مرزی را داشت. هرمس روح مردگان را به فروجهان (Underworld) هدایت می کرد، پیغام های میان خدایان با فانی ها و برعکس را رد و بدل می کرد، و خوابی جادویی را بر شب زنده داران مستولی می ساخت. دو جاودان دیگر المپ، هفاستیوس و آتنا تولدهایی غیرعادی داشتند. هرا بدون یک زوج مذکر، هفاستیوس را حامله گشت. خداوندی آهنگر که بعدها زئوس بر او خشم گرفت و او را که به کمک مادرش آمده بود از روی کوه المپ به پایین پرت کرد. هفاستیوس از کوه المپ بر جزیره ی لِمنوس (Lemnos) افتاد و لنگ شد. تولد آتنا از این هم غیر عادی تر بود. زئوس و متیس (Metis) - فرزند یکی از تایتان ها به نام اُشِنوس (Oceanus) والدین او بودند. اما گیئا - الهه ی زمین - به زئوس هشدار داده بود که مِتیس پس از به دنیا آوردن دختری که در شکم داشت، پسری به دنیا خواهد آورد که فرمانروای آسمان خواهد گشت. زئوس برای جلوگیری از، از دست دادن تاج و تختش مِتیس را بلعید. همانطور که کرونوس فرزندانش را از ترس از دست دادن قدرت بلعیده بود. فرزند مِتیس، آتنا، از سر زئوس که توسط هفاستیوس با تبر شکافته شده بود، متولد گشت. آتنا ،که او نیز الهه ای باکره بود، الهه ی حکمت و ابزار جنگی گشت. او همچنین محافظ و پشتیبان شهر آتن (Ahtens) بود.زئوس پس از رسیدن به بزرگسالی، پدرش کرونوس را وادار به بالا آوردن فرزندانی کرد که بلعیده بود. سپس با کمک آنان و مسلح به صاعقه، با پدرش و تایتان ها به جنگ برخاست و بر آنان پیروز شد. وی پس از آن رژیم تازه ای را به مرکزیت کوه المپ (Olympus) در شمال یونان، به وجود آورد که در آن زئوس به فرمانروایی آسمان پرداخت. برادرش پوزئیدون خداوندگار دریا شد و برادر دیگرشان هادس خداوند دنیای مردگان (فرو جهان، Underworld) گشت. همچنین خواهرشان هِستیا الهه ی خانواده و دیمِتِر الهه ی کشت گشت. زئوس با خواهرش هرا ازدواج نمود و او ملکه ی آسمان ها و نگاهبان ازدواج و تولد گشت. یکی از فرزندان آنان آرس (Ares) خداوندگاری جنگ را بر عهده داشت.چهار فرزند از زئوس و یک فرزند از هرا نیز به جمع خدایان ساکن المپ، زئوس، هرا، پوزئیدون، هادس، هِستیا، دیمِتِر، و آرس پیوستند. اینان،  آپولو (Apollo)، آرتمیس (Artemis)، (Hermes)، و آتنا (Athena)، فرزندان زئوس، و هِفِِستِئوس (Hephaestus) فرزند هرا بودند. و بدین گونه دوازده خداوند و الهه ی اصلی در کوه المپ زندگی و به ساکنان المپ (Olympians) مشهور بودند. و اورانوس برای مقابله با پدید آمدن رقیبی برای خدائیش، فرزندانی که گیئا به دنیا آورده بود را به زور به بطن مادر باز گرداند. با این حال کوچک ترین فرزند، کرونوس در مقابل پدرش ایستاد، آلت تناسلی او را برید و آن را در دریا افکند. از خروش خونینی که با این کار در دریا به وجود آمد، آفرودیته (َAphrodite) الهه ی عشق سکشوال (جسمانی) پدید آمد.پس از زخم زدن به پدر و سلب قدرت از او، کرونوس فرمانروای مطلق هستی شد. اما او نیز می ترسید که فرزندش مقام خداوندی او را تهدید کند، به همین جهت زمانی که خواهر و همسر او ریئا (Rhea) فرزندانشان هِستیا (Hestia)، دیمِتِر (Demeter)، هرا (Hera)، هادس (Hades)، و پوزئیدون (Poseidon) را به دنیا آورد کرونوس آن ها را بلعید. تنها کوچکترین فرزند، زئوس (Zeus) از این سرنوشت نجات یافت چرا که ریئا کرونوس را فریفت و به جای نوزاد، سنگی را پنهان و پیچیده در قنداق تقدیم او کرد.

پرسِفِن (Persephone) فرزند زئوس و الهه ی گندم، حیات گیاهان، و کشت، دیمِتِر (Demeter)، بود. بعدها هادس (Hades) خداوند دنیای مردگان (Underworld) او را در حال چیدن گل در چمن زاری دید و ربود و به قلمرو پادشاهی خود در عالم مردگان برد تا همسرش گردد. مادر پرسِفِن، ماتم زده تمام زمین را برای پیدا کردن دخترش پیمود که در نتیجه ی غم زدگی او زمین باروری خویش را ازدست داد و قحطی بر جهان حکمفرما گشت. زئوس به هادس فرمان داد تا پرسِفِن را آزاد کند، اما هادس زیرکانه پیش از آزادی پرسِفِن به او اناری از دنیای مردگان داد که خوردن این انار موجب شد پرسِفِن مجبور گردد هر سال مدتی را در فروجهان سپری سازد. بازگشت او از جهان مردگان در هر سال مصادف با تولد دوباره ی طبیعت و آغاز بهار بود. این افسانه خصوصا در افسانه های الیوسیس (Eleusis) آمده است و در این شهر کوچک یونانی نزدیک به آتن، هر ساله همزمان با بازگشت پرسِفِن از سفرش به فروجهان جشن هایی مقدس برگزار می گردید.

میوس ها (Muses) نُه دختر زئوس و الهه خاطرات نماسینی (Mnemosyne)، قلمرو آواز، رقص، و موسیقی را در اختیار داشتند. فِیت ها (Fates) که همینطور به نام کلی مویرای (Moirai) شناخته شده اند، سه خواهر و الهه ای بودند که زندگی انسان ها و سرنوشت آن ها را کنترل می کردند و فرزندان زئوس و الهه قانون و عدالت جاودان، تمیس (Themis) بودند. ایرنی ها (Erinyes) الهه های باستانی و مهیبی بودند که از باروری زمین توسط خونی که از آلت قطع شده اورانوس بر آن ریخته بود به وجود آمده بودند. آنان هر چند مهیب و ترسناک بودند، اما وظیفه ای مهم و عادلانه در زمین بر عهده داشتند تا آنانی را که مرتکب قتل خویشانشان شده بودند را تعقیب نمایند. همانطور که در تصویر بالا اورستیس (Orestes) فرزند آگاممنون (Agamemnon) را که مرتکب قتل مادرش کلایتمنسترا^١ (Clytemnestra) به خونخواهی پدرش شده بود را دنبال می کنند.

کوئيرينوس:  کوئيرينوس نام خداوندي رومولوس،بنيان گذار شهر رم بود.

مان ها :  مان ها ارواح نيکوکار دربار هادس بودند که گاهي خدا به شمار مي آمدند و مورد پرستش قرار ميگرفتند. لمور ها :  لمورها يا لارواها ارواح مردگان گنه کار وپليد بودند که همه از آنها مي هراسيدند.

لوسينا : لوسينا را زماني ايلي تيا ي رومي ميدانستند که خداي زايمان بود ولي اين نام را معمولا به جاي جونو و ديانا بکار ميبرند.

پومونا و ورمونتس : در آغاز نوميناها و قدرتهايي بودند که از تاکستانها و باغها نگهداري ميکردند. اما بعد ها شخصيت و تجسم يافتند ودر داستاني آمده است که چگونه به عشق يکديگر گرفتار شدند.

 کامن ها :   کامن ها نخست الهه هايي مفيد و واقع گرا بودند و محافظ چشمه سارها و چاهها که هم پيشگويي ميکردند وهم بيماريها را درمان ميکردند.اما آن هنگام که خدايان يوناني به روم آمدند کامن ها را مشابه خدايان غير فعال وبيهوده مثل موزها به شمار آورده اند که فقط به علم و هنر مي انديشيده اند. 

آنوبيس :خداي شغال مانند ، خداي مردگان، حامي موميايي کنندگان

 آپيس: خداي باروري ، به شکل گاو نر نشان داده مي شد.

 آتن: خداي قرص خورشيد . در طي دوران سلطنت پادشاه ؛اخناتون ؛ به عنوان خداي متعال پرستيده ميشد

 باستت :الهه گربه ، حامي زنان باردار

 بس: خداي کوتوله ، حامي خانه و دور کننده ارواح شرور

 داموتف :خدايي با سر شغال حامي معده متوفيان

 گب:خداي زمين و باروري آن ، پدر (ازيريس) ، (ازيس) ، (نفتيس) و (سث) . غالبا يک غاز ماده روي سر  آن نقش مي شد .

 هاپي :با سر ميمون. حامي زبان در گذشتگان.

 ايم-ستي: حامي کبد درگذشتگان ، به شکل مردي موميايي شده تصوير مي شد .         

 ايزيس : الهه بزرگ آفرينش و زنده کننده مردگان ، همسر ايزيس و مادر هوروس .

 خپري : خداي سوسک سرگين غلتان ، نماد زايش دوباره . عقيده بر اين بود که هر روز خورشيد را به سمت آسمان هل مي دهد

 خنوم  :خداي قوچ سر، کسي که زندگي را بر روي صفحه چرخ کوزه گري خود به وجود آورد.

 خونسو : خداي ماه و شفا بخشي ، پسر آمون و موت .

 ماآت  :دختر ؛ را؛ مظهر حقيقت و دادرسي . غالبا با يک پر عمودي بالاي سرش نشان داده مي شود .

 مين :خداي باروري گياهان و جانوران .

 موت: الهه اي که اسم او به معناي مادر است . همسر آمون و مادر خونسو .

 نيث: الهه جنگ و آفرينش .غالبا دو نيزه متفاطع  بر روي يک سپر ، نشان اوست .

 نخبت : الهه کرکس حامي ونماد مصر عليي .

 نفتيس : خواهر ايزيس و ازيريس ، مادر آنوبيس ،حامي مردگان .

 نوت :الهه آسمان . گاهي به شکل پوشيده از ستارگان که به شکل کمان مانند بر روي همسرش (گب) خم شده نشان داده مي شود  .

 ازيريس : پادشاه جهان زيرين و خداي زايش دوباره، اولين قاضي مردگان  .

 پتح :خداي هستي بخش ، حامي هنرمندان و پيشه وران .

 کبح سنوف: شاهين سر ، حامي روده مردگان

 را :خداي خورشيد . پدر خدايان به وجود آورنده همه زندگي بر روي زمين و بهشت .

 سخمت: اله عقرب حامي زنان در هنگام وضع حمل .

 سراپيس : خداي دوران يوناني ، ترکيبي از (ازيريس) و (آپيس) .

 سث :خداي رعد و برق ، قاتل ازيريس و رقيب هورس.

 شو :خداي هوا ، معمولا در حالتي که آسمان را نگه داشته نشان داده مي شد .

 سبک :خداي کروکود يل ، پسر نيث .

 تفنوت:  خداي نم و رطوبت؛ همسر (شو) معمولا به صورت زني با سر شير نشان داده مي شد .

 ثوث  :خداي علم و نويسند گي به صورت لک لک مصري، مردي با سر لک لک مصري و يا ميمون نشان داده مي شد .

 واجت:  الهه کبري ، حامي و نماد مصر سفلي .  

 هوروس : خداي آسمان در هيات شاهين ، نشان ايزدي پادشاه

 زروان : ( زمان )

ميزدوشي: ( الهه وابسته به باروري و قدرت )

 نريسنگه : ( وابسته به پرستش آيين آتش )

برتکاميه : ( اين خدا ناشناخته است )

 هوريره : ( ايزد خورشيد طالع )

آناهيتا : ( الهه آب مقدس )

ميترا : ( خورشيد )

کواتزال کواتل مهمترین الهه باستانی آمریکای مرکزی و خدای اصلی قوم آزتک (قومی سرخ پوست در مکزیک)‌ و یکی از الهه های قوم مایا است.کواتزال کواتل از زبان "ناهوتل"‌  (زبالن مایایی سرخپوستان)‌ نشات گرفته و به معنای مار بال و پر دار است.نیایش مار بال و پر دار نخستین بار در مذهب تئوتیکان ( مذهب باستانی رایج در آمریکای مرکزی) در ۴٠٠ سال قبل از میلاد مسیح به اثبات رسیده است. مرکز پرستش این دین در شهر "چولوکا" واقع در مرکز فلاتهای مکزیک است.قوم آزتک در مکزیک براین باورند که جایی که زندگی می کنند،‌ عقابی درحالیکه ماری را در چنگال داشته،‌ بر درخت کاکتوس نشسته است و در این مکان باتلاق بزرگی پدید آمده  و فرهنگ سرخپوستان آن محل را با نام آزتک شکل داده و این داستان نسل به نسل منتقل شده است.به نقل از "انریکو فلورسکانو"،‌ باستان شناس فرهنگهای پیشین،‌ کواتزال کواتل ، این الهه مار بال و پر دار در مذهب "تئوتیکان" ، یکی از خدایان سه گانه کشاورزی بوده است. اولین خدا،‌ خدای غارها بوده که سمبل مادری،‌ تولید مثل و حیات است. دومین خدا، الهه "تلالوک" (tlaloc ) است که الهه باران، روشنایی و صاعقه است و سومین خدا، کواتزال کواتل، مار بال و پر دار، الهه تجدید حیات گیاهان بوده است در فرهنگ مایا، کواتزال کواتل ، الهه ونوس نیز هست چراکه با این ستاره ، پیوندی نزدیک دارد. ستاره ونوس نشان دهنده  آغاز فصل باران و تجدید حیات است.کواتزال کواتل یا مار بال و پردار، یکی از مهمترین الهه های معبد خدایان قوم آزتک است که در کنار الهه های دیگر این قوم همچون تلاکوک، تزکاتلیپوکا و هوتیزپوچتل ، زندگی می کند. کواتزال کواتل خدای آب نیز هست و روح آب است که در پیچ و خم رودخانه ها، جریان دارد.در فرهنگ باستان آمریکای مرکزی، مردم براین باورند که چهار مسیر در مرکز زمین توسط چهار خالق ساخته شده که آسمان روی این چهار ستون برپاست و الهه کواتزال کواتل با شراکت الهه دیگری به نام "تزکاتلیپوکا" (tezcatlipoca ) ، (تصویر تزکاتلیپوکا) این چهار خالق حامل زمین و آسمان را کمک و مساعدت می کنند. این دو الهه داخل جسم روح زمین (که نام او تلاتکوتلی است) شده اند و به قلب او رخنه کرده اند و با کمک سایر الهه ها، عرش را برافراشته نگاه داشته اند

فریجا، یکی از الهه های باستانی در فرهنگ آلمانی است که معنای نام او "بانو" است. این بانوی زیبا، الهه باروری، خوشبختی و عشق است.

درخت زیزفون نیز سمبل مقدس این الهه به شمار می رود.

"فریجا" دختر الهه دریا "ان جورد" و "اسکادی" است و با بسیاری از الهه های باستانی آلمان نیز خویشاوند است. اما ناگهان تمام خویشاوندانش ناپدید می شوند و او سوگوار تمام جهان را به دنبال آنها می گردد.

در این گشت و گذار او اشکهای طلایی اش را فراموش می کند. وقتی این اشکها به دریا می ریزند، کهربا می شوند.

فریجا در "فلکوانگ" در آسکارد زندگی می کند. فلکوانگ نهمین اقامتگاه الهه های آلمانی است.

فریجا، بانوی گربه ها نیز هست. او دلیل جنگ و دعوای گربه ها ست و نخستین بار دو گربه به نامهای "بیگول" و "ترجگول" سر گردن بند فریجا با هم دعوا می کنند. علامت مشخصه فریجا، گردن بند اوست.

فریجا مالک یک لباس جادویی شاهین نیز هست که با آن می تواند همچون یک باز در آسمان پرواز کند.

فریجا برجسته ترین الهه اسطوره ای در شمال اروپاست. در سوئد و نروژ، مکانهای زیادی به اسم او، نامگذاری شده اند.

فریجا با صدای دلنشینی، ترانه عشق را می خواند و در مواقع عشق او را می خوانند و امواج صدای دل نشینش، طنین افکن می شود.

فریجا به همراه برادرش فریر به عنوان قدرتهای لطیف مطرح هستند.

الهه های زیادی در دام عشق فریجا افتاده اند.

یکی از القاب فریجا، جفجون است. فریجا القاب زیادی دارد  از جمله ماردول، هورن، گفن، سور، فریا و فری.

ساتورن در اساطیر روم باستان، الهه زراعت و کشاورزی است و سمبل دوران طلایی اساطیر است.

در عقاید قرون وسطی، ساتورن نشانه بدبختی، نگرانی، مالیخولیا، بیماری و کارسخت است گرچه مظهر نظم و انظباط هم هست.

ساتورن یکی از الهه های قدرتمند و حامی بذر و دانه و کشت است.

ساتورن به همراه همسرش اپس ops ، یاریگر درو و برداشت محصول است.

دامبالاه  ( Damallah  ) که یکی از الهه های اصلی  وودو است به صور یک مار ترسیم می شود.

 الهه ای باستانی اروپایی که به نامهای فافنر و فانیر نیز خوانده شده استر.

فافنیر پسر هرایدمار Hreidmar است. دو برادر به نامهای اتار Ottar و رگین Regin دارد.

هنگامی که الهه های ادین  Odin ، هونیر Hönir و لوکی Loki در آبشار آندوارافرز Andwarafors به افعی برخوردند،‌ لوکی افعی را با یک سنگ کشت. اما افعی در حقیقت یکی از پسران هرایدمار بود که به افعی تغییر شکل داده بود. الهه های خطاکار برای معذرت خواهی بایستی پوست افعی را پر از طلا می کردند و در غیراین صورت اودین و همراهانش بخشوده نمی شدند.

الهه لوکی موفق شد با تور مخصوص الهه دریا از آبشار آندوارفرز یک اردک ماهی شکار کند که این ماهی نیز در حقیقت یک کوتوله تغییر شکل یافته به اسم آندواری Andwari بود. الهه ها از او خواستند در ازای آزادیش، به آنها گنج بدهد. کوتوله هم قبول کرد و تمام گنجش به جز حلقه ای به نام آندوارینایت Andvarinaut را به آنها داد.اما لوکی آن حلقه را هم طلب کرد. برای همین کوتوله حلقه را نفرین کرد.

الهه ها لاشه افعی را با طلا پر کردند و آن را پوشاندند. گنج کاملا پوست افعی را پر کرد و فقط یک فضای خیلی کوچک باقی مانده بود. بالاخره لوکی آنجا را با آن حلقه نفرین شده پر کرد.

اما وقتی این گنج به دست هرایدمار رسید،‌ او را به کشتن داد. چون از تقسیم گنج اجتناب کرد و پسرش فافنیر او را با شمشیر کشت. فافنیر شریر حتی برادرش رگین را به مرگ تهدید کرد چون می خواست گنج را به تنهایی صاحب شود. طمع سیری ناپذیر به طلا،‌ فافنیر را به یک اژدها تبدیل کرد.

فافنیر غاری در گنیتاهایده Gnitaheide حفر کرد و در آنجا از گنجش حفاظت می کرد. فافنیر غیر از اندام اژدها مانندش ،‌ کلاه خود اوگیشالمر Oegishalmr را پوشیده که چهره وحشتناک تری به او داده است.

در این میان رگین (برادر فافنیر) قهرمان جوانی به نام زیگورد Sigurd (=Siegfried  (زیگفرید)‌ را به فرزند خواندگی می پذیرد. این قهرمان با آهنگری، شمشیر اندوه را می سازد که ضربه آن به دست زیگورد به فافنیر،‌ کار او را تمام می کند. زیگورد برسر راه فافنیر که از غار به سوی چشمه می رفت تا آب بخورد گودال کوچکی کند و آنجا کمین کرد و با شمشیرش به اژدها حمله کرد.

فافنیر هنگام مرگ قول داد که او نفرین گنج را زنده نگاه می دارد. بدن اژدها بین کوتوله ها تقسیم شد. وقتی اژدها مرد، زیگورد در خون او حمام کرد و رویین تن شد البته به جز قسمتی از بدنش، چون در همان موقع برگی از درخت زیزفون میان شانه هایش افتاد و آنجا رویین تن نشد.

بالاخره گنج باعث مرگ زیگورد به دست هاگن شد و پیشگویی اژدها درباره زیگورد ، قهرمان خورشید،‌درست از آب درآمد که این داستان شبیه داستان آپولو است. آپولو،‌ الهه خورشید یونانی که اژدهای پیتون را به اعماق زمین پرت کرد.

١- آسگارد:  جهان خدایان و الهه ها- فرمانروای این جهان ادین odin است. آسگارد مکان الهه های آسن است که نگهبان آنها هایم دال heimdall نام دارد.

2- لیشت آلف هایم- جایگاه موجودات بدوی (الف ها) که فرمانروای این جهان فریر freyer است و نگهبان الف ها ، دلینگ delling نام دارد.

3- موس پل هایم- جهان گرما - گدازه- جرقه های آتشبار پرنده - در این جهان موجودات و هیولاهای آتشین زندگی می کنند که فرمانروا و حاکمشان هیولایی به نام زورت surt است.

4- واناهایم (سرزمین وانن ها) که فرمانروای آنها انجورد است.

5- میدگارد - جهان میانی که انسانها در آن زندگی می کنند.

6- اسوارت آلف هایم - جهان زیرزمین - جایگاه محبوسان زمین- خالقان مواد معدنی و کوتوله ها

7- جوتون هایم- قلمرو هیولاها و نیروهای خشن و ویران کننده طبیعت که فرمانروای آن دریمر است.

8- نیفل هایم - جهان یخ ها - نیروهای متمرکز تاریکی و مه ابدی - در این سرزمین اژدهای نیدهوگ (موجودی شبیه افعی که نماد تمام زشتی های این جهان است) زندگی می کند.

9- هل - جهان مردگان (مکان آرامش و سستی ابدی) - نگهبان آن سگی به نام گارم است و ملکه الهه های مردگان به نام هل بر این جهان حکمرانی می کند.

یگ دراسیل یا ایگ دراسیل  Yggdrasil نام درخت کهنسال جهان بر طبق باور اساطیر اسکاندیناوی است که همه ٩ جهان روی دو طرف آن قرار دارند. اسم این درخت ون از یگ (نام اسب ادین) و سه اژدها برگرفته شده است که به آن "اسب آن یگانه هراس انگیز" هم می گویند. در بسیاری از اساطیر و فرهنگ مردم دنیا (سلت و بین النهرین و اروپا) از این درخت نام برده شده است و چگونگی آفرینش را براساس این درخت زبان گنجشک  تصور می کنند.

 در بالای این درخت شاهینی (گاه خروس طلایی) دیده می شود که گفته می شود این شاهین مظهر خرد است و روی درخت «ایگ دراسیل» نشسته  و به مفهوم نوری است که با مار تاریکی می ستیزد.

این درخت بزرگترین و بهترین درخت در عالم است که به آسمان زمین و جهنم ، گره خورده است. نوک این درخت برفراز آسمان سرزمین آسگارد (نام اقامتگاه خدایان و الهه ها) است و شاخه هایش از میان جهانها می گذرد و ریشه هایش در ژرفاها قرار دارد که زیر این ریشه ها، سه چشمه مقدس روانند و مکان دیوها نیز هست.

خطرات متعددی همواره ایگدراسیل را تهدید می‌کنند؛ چهار گوزن (در بعضی نسخه‌ها چهار اسب) در میان شاخه‌های ایگدراسیل زندگی می‌کنند که دائما جوانه‌ها و برگهای درخت را میجوند. این چهار گوزن نماد و سمبلی از چهار باد (باز هم در بعضی نسخه‌ها چهار فصل) هستند.

 ریشه‌های درخت نیز توسط افعیهای نیفلهایم یعنی، نیدهاگ، گراباک، گرافوولوث، گوین و موین جویده می‌شوند.

ایگ دراسیل درخت سرنوشت است که دائما جوانه می زند. در برخی اساطیر این درخت حامل سه جهان است. جهان آسگارد (جهان خدایان و الهه ها) - جهان میدگارد (جهان انسانها) و جهان اوتگارد (جهانی که سایر موجودات مانند هیولا، کوتوله ها، دیوها و ... در آن زندگی می کنند.). اما بیشتر گفته می شود که در این درخت ٩ جهان است.

(جهنم در کمدی الهی دانته آلیگیری نیز ٩ طبقه است)

باکوس............................................ ..الهه خوشگذرانی